पर्सा जिल्लाको राजनीतिमा जनआक्रोश विस्फोटको नजिक पुगेको छ। वर्षौंदेखि विकासका नाममा ठगिँदै आएका पर्सेली जनताले अब चुनावको मौसममा मात्र देखिने ‘सिजनल नेताहरू’लाई खुला रूपमा अस्वीकार गर्ने चेतावनी दिन थालेका छन्। यही असन्तोषको केन्द्रमा नेपाली कांग्रेस पर्सा क्षेत्र नम्बर–१ का उम्मेदवार अनिल रुंगटा परेका छन्।
स्थानीय राजनीतिक वृत्तमा अनिल रुंगटालाई ‘फाइल फोटो उम्मेदवार’ भनेर व्यंग्य गर्न थालिएको छ—चुनाव आयो भने पोस्टर, ब्यानर र भाषणमा देखिने, तर संकट आयो भने कतै नदेखिने नेता। स्थानीयको बुझाइमा रुंगटालाई जिताउनु भनेको पर्सेली जनताले आफ्नै खुट्टामा बन्चरो हान्नु बराबर हो।
स्थानीय बासिन्दाहरू आक्रोशित स्वरमा प्रश्न गर्छन्—
“पाँच वर्ष कहाँ थिए अनिल रुंगटा? बाढी आउँदा, महामारी फैलिँदा, खानेपानीका लागि लाइन बस्दा, बेरोजगार युवाले देश छोड्दा उनी कहाँ थिए?”
यी प्रश्नको जवाफ रुंगटासँग छैन, न त उनका समर्थकसँग।
विकास, शिक्षा, स्वास्थ्य, रोजगारी र सुरक्षा—कुनै पनि क्षेत्रमा अनिल रुंगटाको ठोस योगदान देखाउने एउटै उदाहरण स्थानीयले पाउन नसकेको दाबी गर्छन्। चुनावी मञ्चमा भने उनी सधैं भविष्यका ठूला सपना सुनाउँछन्। तर पर्सेली जनताले अब बुझिसकेका छन्—भाषण धेरै, काम शून्य।
राजनीतिक विश्लेषकहरू भन्छन्, अनिल रुंगटाको समस्या लोकप्रियता होइन, विश्वसनीयताको पूर्ण पतन हो। न त उनले जनतासँग नियमित संवाद गरे, न त अघिल्ला चुनावी प्रतिबद्धताको सार्वजनिक समीक्षा। जवाफदेहिता शून्य भएपछि राजनीति सेवा होइन, व्यवसाय जस्तो देखिन थालेको टिप्पणी छ।
विशेषगरी युवा मतदाताहरू रुंगटाको उम्मेदवारीप्रति सबैभन्दा कठोर देखिएका छन्।
“हामीलाई सेल्फी खिच्ने नेता होइन, संकटमा साथ दिने नेता चाहियो,”
“अब फेसबुक स्टाटस होइन, फिल्डमा काम देखिनुपर्छ,”
युवाहरूको आवाज हो यो—र यो आवाज दिनदिनै चर्किंदै गएको छ।
पर्सामा दीर्घकालीन योजना, स्थायी नेतृत्व र जनतामैत्री राजनीति आवश्यक भएको बेला सिजनल अनुहार बोकेर मैदानमा उत्रिनु रुंगटाकै लागि आत्मघाती निर्णय भएको स्थानीय विश्लेषण छ।
अब पर्सेली जनताले स्पष्ट संकेत दिइसकेका छन्—
चुनावमा मात्र देखिने, संकटमा हराउने नेताहरूको युग समाप्त हुँदैछ।
यसपटक मत भावनामा होइन, हिसाब–किताबमा हालिने तयारी देखिन्छ।
अनिल रुंगटाका लागि पर्सा–१ अब सहज प्रतिस्पर्धा होइन,
जनआक्रोशको कठघरामा उभिनुपर्ने कठिन परीक्षा बन्दै गएको छ।
